‘We worden in onze humanitaire zin versterkt wanneer we horen dat zulke grote sommen verzameld worden voor de wederopbouw van Haïti. Toch weten we dat geld allèèn geen oplossing is. Er is meer nodig, want deze mensen zullen hun hele leven met een enorm gemis leven. Pijn en angst zijn wellicht elementen die in elk van ons broederschap stimuleren’.

‘Welke evangelische houding kunnen we aannemen? Als we weten dat ook personen ver van ons in nood zijn, opent dat onze ogen voor mensen in onze eigen omgeving die het moeilijk hebben. Elkaars zorgen delen, pijn en rampen bespreekbaar maken en vanuit ons geloof samen bidden, zijn kansen om als christenen met deze gebeurtenissen om te gaan. Vaak zullen we tijdens de voorbeden verwijzen naar zulke rampen, maar eigenlijk voldoet dit niet. We hebben immers niet de tijd om onze gevoelens te delen met elkaar. Er is meer nodig. Kerk zijn, gelovig zijn betekent gemeenschap vormen, en wie gemeenschap zegt, bedoelt ook medeleven, zorg dragen, thuis komen bij elkaar, banden smeden, elkaar bemoedigen. Ook tijdens de vredewens in de eucharistie zou er tijd moeten zijn om elkaar te leren kennen en de zorg voor gebeurtenissen zoals de aardbeving in Haïti even uit te spreken. Dàt is elkaars zorgen delen’, aldus bisschop Van Looy.